Het Mooie | de Kunst en het Werk
Laatst gewijzigd op 14-9-2026
Een lappendeken van gedachten.
"Alle kunst spreekt dezelfde taal; de taal van het grote Mooie. De taal van de eeuwigheid, van schoonheid. Overal die naamloze rode draad, soms zo helder te zien.
Naast films en poëzie, wier taal en boodschap mij zo vaak helder lijkt, is daar natuurlijk het onbeschrijflijke Schilderen. Bescheiden wachtend op de juiste toeschouwer, om die te overvallen met de pracht van het bestaan. Schilderen is een verfijnde taal - verborgen in kwaststroken is het benodigde Meesterschap oh zo kwetsbaar.
De Schilder is niemand. De Schilder heeft geen naam. Sommige mensen aspireren om hem te zijn, weinigen lukt het. Hij heeft alleen een persoonlijkheid tot zoverre die in dienst staat van de Kunst.
Alles staat in het teken van."
Deze lijn van het oplossen van iemands ego, iets wat nu zo op het schild geheven wordt door menig new age-guru, is direct te ondervinden in het maken van bijvoorbeeld een schilderij. Er vindt een bepaalde alchemistische transformatie plaats waarbij tijd, energie, mana geofferd wordt, als exponenten van iemands Ego, om meesterschap ervoor terug te krijgen. Een beginnende schilder klampt vast aan wat die denkt te weten, en hoe meer hij aan zijn vaardigheid werkt, hoe meer hij die denkstap tussen het concept en de fysieke vorm uit kan halen.
Menig kunstenaar looft daarom ook de genomen vrijheid in kinderkunst; omdat daar zo weinig Ego bij betrokken is. De drang naar Dadaïstisch werk is daarom zeer te begrijpen. Maar in mijn interpretatie van het maakproces en de ontwikkeling van iemands kunst, zou ik bijna willen zeggen dat Rembrandt óók een Dadaïst is - omdat ik vermoed dat hij, vooral in zijn late werk, niet heel veel actief nadenkt over zijn werk. Zijn meesterschap, en ook ieders meesterschap, is een belichaamd fenomeen, berust vooral op intuïtie. Zelfs kunstenaars die veel passen en meten doen dit in zekere zin op basis van intuïtie, van een belichaamd proces. In zekere zin is het vele oefenen nodig om een deur in jezelf open te zetten en het water van de Muzen te laten stromen - dat gaat vanzelf mits de obstakels uit de weg zijn gehaald.
Voor mij is die waarheid leidend: het denkvermogen van mensen is zeer beperkt, met dat van mij voorop. We weten vaak van een paar dingen wel wat af, maar wat weten we nou echt? Maar, in de intuïtie, voortkomend uit het evolutionair proces en op zichzelf vooral iets onbewusts, bevindt zich de wijsheid van generaties.
Daarom, Kunstenaar, ken uzelf, en maak uzelf kwijt. Uw Kunst zal u dankbaar zijn.